Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Medieval Market Menu

Kategoria: Ubiory kobiece > buty


Buty średniowieczne damskie z wycinanką


Buty średniowieczne damskie z wycinanką

Wiek: XIV, XV
Buty średniowieczne damskie z wycinanką. Medieval Market, Women’s medieval shoes with a cut-out

Buty średniowieczne damskie z wycinanką - Medieval Market, Womens medieval shoes with a cut-out. historical
Buty średniowieczne damskie z wycinanką - Medieval Market, Womens medieval shoes with a cut-out. footwear
Buty średniowieczne damskie z wycinanką - Medieval Market, Womens medieval shoes with a cut-out. SPES
Buty średniowieczne damskie z wycinanką - Medieval Market, Womens medieval shoes with a cut-out, ladys shoes
Buty średniowieczne damskie z wycinanką - Medieval Market, Womens medieval shoes with a cut-out, hist shoes
Buty średniowieczne damskie z wycinanką - Medieval Market, Womens medieval shoes with a cut-out, ladys foot


KOD Materiał
Standard
?
Cena
KSR1397SkóraŁączony124 105.40 EUR
Promocja obowi?zuje do wyczerpania zapas?w lub do odwo?ania
KSR1399SkóraŁączony150 127.50 EUR
Promocja obowi?zuje do wyczerpania zapas?w lub do odwo?ania

Dowiedz sie jak złożyć zamówienie grupowe


Buty średniowieczne damskie z wycinanką, to doskonały wybór dla każdej damy dworu. Ażurowe wykończenie podkreśla niezwykły charakter tych dawnych butów. Te średniowieczne buty damskie sięgają przed kostkę i zapinane są pod nią na skórzane paseczki.

Te średniowieczne buty damskie wykonane są ze skóry bydlęcej o grubości 1,6-1,8 mm, garbowanej roślinnie lub chemicznie w zależności od wybranego koloru.

W wersji podstawowej, nasze historyczne buty wykonane są z jednej warstwy miękkiej skóry ze wzmocnieniem w postaci zapiętki oraz materiałowej wkładki. Te skórzane buty w całości są szyte ręcznie. Podeszwy są przyklejone ręcznie bez dodatkowych przeszyć, podobnie jak skórzane wkładki wewnątrz.

Nasze średniowieczne buty damskie są dostępne w dwóch opcjach:
- KSR1397 - buty skórzane z gumową podeszwą
- KSR1399 - buty skórzane ze skórzaną podeszwą

UWAGA – buty te szyte są z różnych partii skór. Kolory przedstawione na zdjęciach mogą się nieco różnić od zamówionych par.

Te średniowieczne buty damskie z wycinanką są dostępne w następujących kolorach: naturalny, czarny, brązowy i czerwony. Buty w pełni skórzane mają w standardzie jasno-brązową podeszwę. Buty skórzane z gumową podeszwą mają następujące kolory podeszew:
- naturalny – podeszwa jasno-brązowa,
- czarny – podeszwa czarna,
- brązowy – podeszwa ciemno-brązowa,
- czerwony – podeszwa jasno-brązowa.

Jeśli chcesz zmienić którykolwiek z kolorów (cholewki lub podeszwy), skontaktuj się z nami, a my sprawdzimy czy będzie to możliwe.

Prosimy o wybranie rozmiaru butów z tabelki poniżej. W celu poprawnego podania odpowiedniego rozmiaru, prosimy o zmierzenie długości stopy oraz długości wkładki wewnętrznej w swoich butach.

Rozmiar buta 35 36 37 38 39 40 41
Długość stopy (cm) 22,5 cm 23 cm 23,5 cm 24 cm 25 cm 25,5 cm 26,4 cm




Cechy charakterystyczne:

- posiadają ciekawą i oryginalną wycinankę na cholewce
- zapinane wokół kostki skórzanym paskiem z klamrą
- wysmuklają stopę dzięki charakterystycznemu, wydłużonemu kształtowi noska
- cechuje je wysoką jakość w przystępnej cenie dzięki ręcznemu szyciu widocznych szwów
- wykonane są z naturalnej skóry bydlęcej
- są dostępne w dużej gamie kolorów



Buty z wycinanką w źródłach

Inspiracją dla naszych średniowiecznych damskich butów z wycinanką były znaleziska archeologiczne z terenów całej Europy. Historyczne buty z ażurową wycinanką można zobaczyć w Muzeum Średniowiecza w Sztokholmie. Znajdują się tam buty z wykopalisk z Helgeandsholmen. Podobny, ale nieco odmienny typ ażurowej wycinanki można znaleźć na średniowiecznych butach przechowywanych w British Museum (Museum number OA.588).



Buty w średniowieczu

Obuwie to ta część garderoby, bez której obecnie nie wyobrażamy sobie życia. Podobnie było w czasach dawnych. But od wieków ochraniał stopę przed jej nadmiernym obciążeniem. Ponadto obuwie powinno chronić stopę przed wodą, zimnem, zapewnić dobrą przyczepność do podłoża i ochronić przed rożnymi urazami. Buty zawsze składały się z dwóch części – podeszwy i cholewki. Do ich produkcji najchętniej używano skóry naturalnej (licowej), zszywanej dratwą (nicią konopną). Z czasem jednak buty historyczne stały się także symbolem reprezentatywnym i świadczyły o majętności właściciela – im człowiek bogatszy, tym jego obuwie było bardziej zdobne i piękniej dekorowane.

Dzisiaj wiadomo, że okrywanie stóp było dość powszechne nawet w czasach prehistorycznych. W 1991 roku dwóch turystów, podczas wędrówki w Alpach, w okolicy doliny Ötztal w Południowym Tyrolu odnalazło zamarznięte zwłoki mężczyzny, który żył około 3300 lat p.n.e. Ötzi, bo tak współcześnie nazwano człowieka z lodowca, posiadał buty wykonane z jeleniej skóry i niedźwiedziej podeszwy. W buty włożoną miał słomę z trawy. Dzięki takiej konstrukcji, stopy były chronione przed urazami i wilgocią, ale wypełnienie zapewniało komfort i higienę podczas użytkowania.
Dla starożytności charakterystyczne były sandały wykonywane z papirusu, a czasem ze skóry. W Rzymie natomiast popularne były skórzane buty przypominające sandały z pełną podeszwą, podbijane często ćwiekami, tzw. caligae.

W średniowieczu moda obuwnicza znacznie się rozwinęła. Do produkcji butów najczęściej wykorzystywano skórę bydlęcą, owczą lub kozią. Elementy naszywano na kopycie szewskim. Najpierw gwoździami mocowano do niego podeszwę, a następnie doszywano kolejne części.
Początkowo wykorzystywano metodę szycia „na wywrotkę”. Do XIV wieku wykształcił się kształt obuwia, który znany jest nam po dziś dzień. Charakterystyczne, średniowieczne trzewiki o wydłużonym nosku znaleźć można na miniaturach pochodzących nawet z XII wieku.

Istniało wiele sposobów dekorowania butów średniowiecznych. Obrabiano skórę lub dodawano na ich wierzch elementy zdobnicze. Najczęściej wycinano, nakłuwano, stemplowano, wytłaczano, haftowano lub po prostu naszywano drobne elementy na powierzchni buta, np. perły.

Ciekawostką było skórzane obuwie różniące się między sobą kolorem, kontrastujące z barwnymi nogawicami. Oczywiście im większą fantazją cechowały się buty w średniowieczu, tym większą sakiewką dysponował ich właściciel. W Wiekach Średnich uważano, że im mniej zdobne obuwie, tym bardziej bogobojny i dobrze ułożony człowiek.

W XV wieku dużą popularnością cieszyły się ciżemki z bardzo wydłużonymi noskami, tzw. poulaine lub cracoves, które ze względu na swoją budowę, nieco utrudniały swobodne poruszanie się. Były one najbardziej spektakularną zmianą w wyglądzie obuwia w Europie. Ludzie z gminu nosili buty ze szpicami znacznie krótszymi od tych noszonych przez przedstawicieli wyższych warstw społecznych. Typowe poulaine zakładano w parze z innymi ekstrawaganckimi dodatkami, a także jako podkreślenie nietypowego stroju. Kiedy jednak zauważono, że chodzenie w takim obuwiu jest niebezpieczne oraz nazbyt zdrożne, zabroniono ich noszenia.

Istnieje teoria, która mówi, że nazwę źródłowo można powiązać z Polską, ponieważ we Francji taki typ trzewika nazywano a la Poulaine (z Polski), a w Anglii cracoves (z Krakowa). Naukowcy jednak po dziś dzień nie są co do tej teorii zgodni.

W średniowieczu każdemu dobrze znane były patynki, czyli sztywne, drewniane podeszwy na obcasie, wkładane pod skórzane obuwie. Chroniły one skórzane trzewiki przed błotem, deszczem i śniegiem.
Wykonywano je głównie z jednego kawałka drewna i dopasowywano do kształtu buta oraz stopy. Posiadały także liczne dekoracje, np. w postaci rozet na bokach lub podeszwach. Zależało to oczywiście o wielkości portfela właściciela.

Dużą rolę w odkrywaniu historii średniowiecznych butów odegrał Gdańsk, skąd pochodzą liczne wykopaliska, w których odnajdywano spore ilości butów z Wieków Średnich. Na obuwiu zarówno damskim jak i męskim zauważyć można liczne zdobienia i dodatki, które nadawały skórzanym butom niepowtarzalnego wyglądu. Zapiski pokazują, iż obuwie to miało trzy modele, zimowe z krótką cholewką, tradycyjne, z odkrytą kostką oraz buciki z wycięciem głębokim na podbiciu lub długimi noskami. Ówcześni rzemieślnicy tworząc buty wzorowali się na trendach pochodzących z Francji i Anglii.
Aż do połowy XIX wieku obuwie wykonywane były ręcznie.



- Copyright 2006 by SPES