Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Medieval Market Menu

Kategoria: Ubiory kobiece > buty


Buty średniowieczne damskie wiązane


Buty średniowieczne damskie wiązane

Wiek: XIV, XV
Buty średniowieczne damskie wiązane. Medieval Market, Medieval leather lace-up shoes for women

Buty średniowieczne damskie wiązane - Medieval Market, Medieval leather lace-up shoes
Buty średniowieczne damskie wiązane - Medieval Market, Medieval leather shoes for women
Buty średniowieczne damskie wiązane - Medieval Market, Medieval lace-up shoes
Buty średniowieczne damskie wiązane - Medieval Market, Medieval shoes for women
Buty średniowieczne damskie wiązane - Medieval Market, Medieval leather womens shoes
Buty średniowieczne damskie wiązane - Medieval Market, Medieval womens shoes
Buty średniowieczne damskie wiązane - Medieval Market, Leather lace-up shoes for women


KOD Materiał
Standard
?
Cena
KSS1434SkóraŁączony85 72.25 EUR
Promocja obowi?zuje do wyczerpania zapas?w lub do odwo?ania
KSS1435SkóraŁączony110 93.50 EUR
Promocja obowi?zuje do wyczerpania zapas?w lub do odwo?ania

Dowiedz sie jak złożyć zamówienie grupowe


Buty średniowieczne damskie wiązane to połączenie wygody z uniwersalnością. Nasze dawne buty świetnie sprawdzą się na każdego dnia.Niezależnie czy chcesz używać ich w obozie, przy pracach domowych, czy na spotkaniu dworskim - buty średniowieczne damskie to doskonały wybór.

Średniowieczne damskie skórzane buty wiązane wykonane są ze skóry bydlęcej o grubości 1,6-1,8 mm, garbowanej roślinnie lub chemicznie w zależności od wybranego koloru.

Ta para damskiego obuwia średniowiecznego sięga przed kostkę i wiązana jest na dwa skórzane rzemienie.

W wersji podstawowej, nasze historyczne buty wykonane są z jednej warstwy miękkiej skóry ze wzmocnieniem w postaci zapiętki oraz materiałowej wkładki. Szwy tych średniowiecznych butów damskich w całości szyte są ręcznie. Podeszwy są przyklejone ręcznie bez dodatkowych przeszyć, podobnie jak skórzane wkładki wewnątrz.

Nasze średniowieczne buty damskie są dostępne w dwóch opcjach:
- KSS1434 - buty skórzane z gumową podeszwą
- KSS1435 - buty skórzane ze skórzaną podeszwą

UWAGA: buty te szyte są z różnych partii skór. Kolory przedstawione na zdjęciach mogą się nieco różnić od zamówionych par.

Te średniowieczne buty damskie z wiązane są dostępne w następujących kolorach: naturalny, czarny, brązowy i czerwony. Buty w pełni skórzane mają w standardzie jasno-brązową podeszwę. Buty skórzane z gumową podeszwą mają następujące kolory podeszew:
- naturalny – podeszwa jasno-brązowa,
- czarny – podeszwa czarna,
- brązowy – podeszwa ciemno-brązowa,
- czerwony – podeszwa jasno-brązowa.

Jeśli chcesz zmienić którykolwiek z kolorów (cholewki lub podeszwy), skontaktuj się z nami, a my sprawdzimy czy będzie to możliwe.

Prosimy o wybranie rozmiaru butów z tabelki poniżej. W celu poprawnego podania odpowiedniego rozmiaru, prosimy o zmierzenie długości stopy oraz długości wkładki wewnętrznej w swoich butach.

Rozmiar buta 35 36 37 38 39 40 41
Długość stopy (cm) 22,5 cm 23 cm 23,5 cm 24 cm 25 cm 25,5 cm 26,4 cm




Cechy charakterystyczne:

- buty wiązane są wokół kostki skórzanymi rzemieniami dzięki czemu bez problemu można dopasować szerokość buta
- cechuje je wysoka jakość w przystępnej cenie dzięki ręcznemu szyciu widocznych szwów
- wykonane są z naturalnej skóry bydlęcej
- są dostępne w dużej gamie kolorów
- niezwykle uniwersalne, sprawdzą się zarówno przy pracach domowych jak i w obozie



Średniowieczne buty prosto z Polski

Średniowieczne skórzane buty wiązane można zobaczyć w Muzeum Archeologicznym w Gdańsku (nr inw. MAG/GD/255/20/48/1001). Znajduje się tam niski, otwarty lewy but, wiązany na podbiciu. Jest to but z XV wieku typu poulaine (cracoves) posiadający ślady po odciętym nosku.



Buty w średniowieczu

Obuwie to ta część garderoby, bez której obecnie nie wyobrażamy sobie życia. Podobnie było w czasach dawnych. But od wieków ochraniał stopę przed jej nadmiernym obciążeniem. Ponadto obuwie powinno chronić stopę przed wodą, zimnem, zapewnić dobrą przyczepność do podłoża i ochronić przed rożnymi urazami. Buty zawsze składały się z dwóch części – podeszwy i cholewki. Do ich produkcji najchętniej używano skóry naturalnej (licowej), zszywanej dratwą (nicią konopną). Z czasem jednak buty historyczne stały się także symbolem reprezentatywnym i świadczyły o majętności właściciela – im człowiek bogatszy, tym jego obuwie było bardziej zdobne i piękniej dekorowane.

Dzisiaj wiadomo, że okrywanie stóp było dość powszechne nawet w czasach prehistorycznych. W 1991 roku dwóch turystów, podczas wędrówki w Alpach, w okolicy doliny Ötztal w Południowym Tyrolu odnalazło zamarznięte zwłoki mężczyzny, który żył około 3300 lat p.n.e. Ötzi, bo tak współcześnie nazwano człowieka z lodowca, posiadał buty wykonane z jeleniej skóry i niedźwiedziej podeszwy. W buty włożoną miał słomę z trawy. Dzięki takiej konstrukcji, stopy były chronione przed urazami i wilgocią, ale wypełnienie zapewniało komfort i higienę podczas użytkowania.
Dla starożytności charakterystyczne były sandały wykonywane z papirusu, a czasem ze skóry. W Rzymie natomiast popularne były skórzane buty przypominające sandały z pełną podeszwą, podbijane często ćwiekami, tzw. caligae.

W średniowieczu moda obuwnicza znacznie się rozwinęła. Do produkcji butów najczęściej wykorzystywano skórę bydlęcą, owczą lub kozią. Elementy naszywano na kopycie szewskim. Najpierw gwoździami mocowano do niego podeszwę, a następnie doszywano kolejne części.
Początkowo wykorzystywano metodę szycia „na wywrotkę”. Do XIV wieku wykształcił się kształt obuwia, który znany jest nam po dziś dzień. Charakterystyczne, średniowieczne trzewiki o wydłużonym nosku znaleźć można na miniaturach pochodzących nawet z XII wieku.

Istniało wiele sposobów dekorowania butów średniowiecznych. Obrabiano skórę lub dodawano na ich wierzch elementy zdobnicze. Najczęściej wycinano, nakłuwano, stemplowano, wytłaczano, haftowano lub po prostu naszywano drobne elementy na powierzchni buta, np. perły.

Ciekawostką było skórzane obuwie różniące się między sobą kolorem, kontrastujące z barwnymi nogawicami. Oczywiście im większą fantazją cechowały się buty w średniowieczu, tym większą sakiewką dysponował ich właściciel. W Wiekach Średnich uważano, że im mniej zdobne obuwie, tym bardziej bogobojny i dobrze ułożony człowiek.

W XV wieku dużą popularnością cieszyły się ciżemki z bardzo wydłużonymi noskami, tzw. poulaine lub cracoves, które ze względu na swoją budowę, nieco utrudniały swobodne poruszanie się. Były one najbardziej spektakularną zmianą w wyglądzie obuwia w Europie. Ludzie z gminu nosili buty ze szpicami znacznie krótszymi od tych noszonych przez przedstawicieli wyższych warstw społecznych. Typowe poulaine zakładano w parze z innymi ekstrawaganckimi dodatkami, a także jako podkreślenie nietypowego stroju. Kiedy jednak zauważono, że chodzenie w takim obuwiu jest niebezpieczne oraz nazbyt zdrożne, zabroniono ich noszenia.

Istnieje teoria, która mówi, że nazwę źródłowo można powiązać z Polską, ponieważ we Francji taki typ trzewika nazywano a la Poulaine (z Polski), a w Anglii cracoves (z Krakowa). Naukowcy jednak po dziś dzień nie są co do tej teorii zgodni.

W średniowieczu każdemu dobrze znane były patynki, czyli sztywne, drewniane podeszwy na obcasie, wkładane pod skórzane obuwie. Chroniły one skórzane trzewiki przed błotem, deszczem i śniegiem.
Wykonywano je głównie z jednego kawałka drewna i dopasowywano do kształtu buta oraz stopy. Posiadały także liczne dekoracje, np. w postaci rozet na bokach lub podeszwach. Zależało to oczywiście o wielkości portfela właściciela.

Dużą rolę w odkrywaniu historii średniowiecznych butów odegrał Gdańsk, skąd pochodzą liczne wykopaliska, w których odnajdywano spore ilości butów z Wieków Średnich. Na obuwiu zarówno damskim jak i męskim zauważyć można liczne zdobienia i dodatki, które nadawały skórzanym butom niepowtarzalnego wyglądu. Zapiski pokazują, iż obuwie to miało trzy modele, zimowe z krótką cholewką, tradycyjne, z odkrytą kostką oraz buciki z wycięciem głębokim na podbiciu lub długimi noskami. Ówcześni rzemieślnicy tworząc buty wzorowali się na trendach pochodzących z Francji i Anglii.
Aż do połowy XIX wieku obuwie wykonywane były ręcznie.



- Copyright 2006 by SPES